Strona Bursy Szkolnej Nr 3 w Lublinie

Wspólnie świętowaliśmy 100. Rocznicę Odzyskania przez Polskę Niepodległości

Nieco później, jak wskazuje data rocznicowa odzyskania przez Polskę Niepodległości, obchodziliśmy to ważne dla Nas Święto w bursie. Uroczystości zostały zaplanowane  na 20 listopada jeszcze wiosną ze względu na wystawę, która została wypożyczona na tę okoliczność. Stanowiła ona jeden z elementów obchodów i przypomniała kalendarium wydarzeń wojennych, politycznych i dyplomatycznych, które doprowadziły Nas po 123 latach do wolności. Ekspozycja powstała jako projekt realizowany przez PERN S.A., Bank Pocztowy S.A., Narodowe Archiwum Cyfrowe i Archiwum Akt Nowych pod tytułem „Drogi do niepodległości”, koordynowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Wieloletniego „Niepodległa”. Wystawa składa się z 30-tu dużych plansz, przypomina najważniejsze miejsca, daty i wydarzenia związane z  dochodzeniem do niepodległości, przedstawia Bohaterów, Patriotów, Twórców naszej suwerenności. Ekspozycja wystawy niewątpliwie wzbogaciła nasze obchody i uświetniła uroczystość.

Wszyscy jednak oczekiwali relacji z projektu, który realizowany był w naszej bursie  od października i nie dało się go nie zauważyć. Szukając pomysłu na uczczenie 100. Rocznicy Odzyskania Niepodległości chcieliśmy zrobić coś wyjątkowego, spektakularnego, coś co połączy naszą społeczność i zaangażuje wiele osób. W ten sposób zrodziła się myśl zatańczenia „Poloneza dla Niepodległej” i tak też nazwaliśmy nasz projekt. Niestety bursa  nie posiada dużej sali, gdzie swobodnie kilkadziesiąt osób mogłoby odtańczyć taniec podczas uroczystości, dlatego postanowiliśmy, że zatańczymy go w różnych miejscach bursy, nagramy to i stworzymy filmową relację. Okazało się, że mamy możliwości techniczne, zapał do pracy, a przede wszystkim wielu chętnych do udziału w projekcie. Zaczęło się prozaicznie od prób, a zainteresowanie było olbrzymie. Pomysł chwycił. Wszyscy odpowiedzialnie brali udział w kolejnych spotkaniach i ćwiczyli kroki poloneza oraz powstałe na gorąco układy. Można powiedzieć, że od października bursa tętniła przejmującą melodią  z filmu „Czas honoru”, bo to właśnie do niej powstał nasz taniec. Kolejnym etapem było nagrywanie materiału, do którego ochoczo zabrał się Bartosz Przybycień. Nieraz jednak patrzył z żalem na kolegów, którzy dostojnie prowadzili swoje partnerki w tańcu. Jego zadanie wymagało skupienia i wizji, a efekty tylko potwierdziły, że był na właściwym miejscu. Powstał dziesięciominutowy film, który oddaje ducha naszej wspólnej pracy, jest hołdem złożonym naszej Ojczyźnie i Tym, którzy przyczynili się do Jej wolności. Dla nas był to niezapomniany, wyjątkowy i ważny czas, o którym będzie przypominał nam powstały film.

Uroczystość więc rozpoczęła się od omówienia projektu i obejrzenia filmu „Polonez dla Niepodległej”. Był także taniec na żywo. Niemalże wszystkie pary dostojnym krokiem zwieńczyły dzieło filmowe i na niewielkiej dostępnej przestrzeni odtańczyły krótki fragment tańca. Robiło to wrażenia, a wspólnie odśpiewany Hymn Polski dopełnił tyko tę podniosłą chwilę. Nie zabrakło także części artystycznej, prowadzonej przez sprawdzony duet: Oliwię Iskrę i Patryka Andrzejuka. Nawiązywała ona do początków odradzania się i organizowania Państwa Polskiego, rozwoju jego różnych dziedzin: politycznej, militarnej, gospodarczej, społecznej, kulturalnej, a nawet obyczajowej. Zobrazował to poetycki tekst „Źródło” naszego  Barda – Jacka Kaczmarskiego, który mogliśmy usłyszeć w interpretacji Marysi Jurak. W klimat lat dwudziestych przeniosły nas: Wiktoria Oczkowska i Justyna Smaga. Dziewczyny wykonały dwa szlagiery kinowe i wspaniale oddały atmosferę tamtej epoki. Zaśpiewały: „Ach, jak przyjemnie” pod archiwalny podkład Adama Astona oraz piosenkę „Ada to nie wypada”.

Uroczystość zakończyła spektakularnie Klaudia Abramik. W jej wykonaniu usłyszeliśmy utwór „Tango na głos, orkiestrę i jeszcze jeden głos”. Interpretacja i aktorski przekaz tekstu był mocnym akcentem kończącym oficjalne obchody 100. Rocznicy Odzyskania Niepodległości  w naszej bursie.

A słowa refrenu:

„Ja to mam szczęście
Że w tym momencie
Żyć mi przyszło w kraju nad Wisłą
Ja to mam szczęście
Mój kraj szczęśliwy
Piękny prawdziwy
Ludzie uczynni, w sercach niewinni
Mój kraj szczęśliwy”

wzbudzały wzruszenie, poczucie dumy i radość, że możemy cieszyć się wolnością i mieszkać w pięknym kraju nad Wisłą.

Razem z naszą społecznością wspólnie świętowali liczni goście, wśród nich: Pan Zdzisław Niedbała przedstawiciel Urzędu Miasta Lublin, Pan Antonii Holc prezes Stowarzyszenia Dzieci Zamojszczyzny w Lublinie z małżonką, Dyrektorzy zaprzyjaźnionych placówek wraz  z młodzieżą i wychowawcami.